Update werk: hoe is het nu een jaar later?

0 0

Begin vorig jaar vertelde ik over een aantal veranderingen in mijn werk. Ik moest door een reorganisatie binnen de stichting op een andere woonlocatie gaan werken. Een locatie waar voornamelijk mensen wonen met veel behoefte aan structuur en die zowel verbale als fysieke agressie kunnen vertonen. Een locatie waar je daarnaast ook nog eens verzorging moet bieden.
Ik was niet blij met deze overstap. Ik hou totaal niet van fysieke agressie. Dat is natuurlijk niet handig op een locatie waar toch nog wel eens fysieke agressie incidenten voorvallen. Toch wilde ik het proberen.
De eerste maand bestond uit extra OR werk en het volgen van een traning CFB (controle fysieke beheersing). Beiden namen zo veel tijd in beslag dat ik nog niet zo veel op de groep hoefde te werken, iets wat ik heel erg fijn vond. Rustig inkomen.

De locatie bestond uit 2 verdiepingen, ik werd op de bovenverdieping geplaatst. Dit is een verdieping met wat minder agressie en wat meer verzorging.

De eerste maand kwam ik redelijk goed door, hoewel cliënten al wel meerdere malen dreigend gedrag naar mij hadden laten zien. De 2e maand  ging het mis. Ik kreeg een klap op mijn hoofd van een client vanuit het niets. Dat hakte er bij mij behoorlijk in. Ik had al wel eerder fysieke agressie meegemaakt, maar bij die incidenten kon ik herleiden waar het vandaan kwam. Daardoor kon ik begeleiding technisch de-escalerend gaan werken. Hier was dat niet het geval. De agressie kwam vanuit het niets en was nergens op te herleiden.
Ik merkte dat ik daar enorm last van had. Ik had gedacht dat ik met de-escalerend werken nog een eind kon komen, maar dat was hier dus niet het geval. Ik besloot dat ik voorlopig afstand van deze cliënt wilde houden en de één op één diensten met hem niet meer wilde draaien. Gelukkig was dit mogelijk en werd ik niet meer voor deze diensten ingepland.
De maanden daarna volgden er vooral heel veel fysieke en verbale dreigingen en volgde er ook enkele krabincidenten.
Met de dienst voelde ik mij onprettiger op de locatie. Ik kreeg last van angst en stress. Ik voelde mij onveilig en en begon sommige cliënten zelfs naar te vinden. Ik had nachtmerries over sommige clienten, was continu doodmoe, mijn gezondheid begon eronder te lijden en ook mijn privé begon er onder te lijden.
Dat klinkt misschien heel dramatisch, maar in de maanden op die locatie merkte ik wat een werkplek met je als persoon kan doen.
Gelukkig had ik ontzettend lieve en begripvolle collega’s. Ik was een aantal keer op een dagbestedingslocatie ingepland waarbij men zich bezig houdt met het verwerken van (post) orders. Ik vond (en vind) het ontzettend leuk om daar te werken. De meeste collega’s waren niet zo happig op die dagbestedingsdiensten en wilde graag met mij ruilen, zodat ik wel naar de dagbesteding kon. Daarnaast had ik ook nog de mazzel dat ik steeds naar die dagbestedingslocatie mocht om te werken (er zijn er namelijk meerdere).

Helaas was het niet mogelijk om alleen op die dagbestedingslocatie te werken en daarnaast moest ik ook opstarten op de woongroep. Van de zomer kwam het besef dat ik écht op zoek moest naar wat anders, dat dit geen gezonde situatie voor mij was. Ik wilde graag in de stichting blijven, maar dat was niet gemakkelijk. Veel openstaande vacatures waren voor soortgelijke locaties.
In augustus kwam er een functie vrij voor een locatie waar ik al een aantal jaar interesse in had. Ik solliciteerde en werd aangenomen! Wat was ik blij! Ik kon ook nog eens snel aan het werk.

Per oktober ben ik op deze nieuwe locatie gaan werken en het bevalt mij zo ontzettend goed! Wat een verademing om zonder angst rond te kunnen lopen op de werkvloer. Wat vind ik het fijn dat ik cliënten kan helpen bij de verzorging zonder dat ik continu op mijn hoede hoef te zijn. Ik zal niet zeggen dat er hier nooit wat gebeurd, de meeste cliënten hebben naast een verstandelijke handicap ook een psychiatrische aandoening, maar het incidenteel en het wordt ook direct ontzettend goed opgepakt binnen het team.
Ik merk dat het best wel een tijd heeft geduurd voordat de angst die ik op mijn oude locatie had opgelopen uit mijn systeem was. In het begin was ik op de nieuwe locatie schrikachtig en angstig. Ik hield afstand en was heel erg zoekende. Dat heeft echt wel een flink aantal maanden geduurd.

Inmiddels ben ik alweer ruim een half jaar aan het werk op de nieuwe locatie en ik begin goed mijn draai te vinden. Ik ga weer met plezier naar mijn werk en heb het ontzettend naar mijn zin. Ik ben heel blij met de overstap!

No Comments Yet.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *